?

Log in

draco_girly

Previous Entry Share Next Entry
05:43 pm: Nieuw verhaaltje!
Door wat internetprobleempjes plaats ik het eerste stukje van mijn nieuwe verhaaltje iets later dan gepland. Maar hier is het.
Titel: Just Like Heaven (ik wist nu eenmaal geen betere titel)
Verhaal: Harry huurt een huis. Wat als hij erachter komt dat hij niet de enige bewoner is?
Paring: Harry/Draco

Het verhaal is (zoals de titel al verteld) geïnspireerd naar het boek (en ook film) Just Like Heaven. Ik hoop dat jullie het leuk vinden en reacties worden erg gewaardeerd :)

Hoofdstuk 1
 
“Dus meneer Evers, zoals u ziet hoeft er weinig meer aan gedaan te worden. De huur van dit appartement is inclusief de meubels en alle spullen dus u kunt er zo intrekken.”
De makelaar keek verwachtingsvol naar Harry die één van zijn lastigere klanten bleek te zijn.
 
Na het winnen van de oorlog wilde Harry niets liever dan een mooi huisje vinden om daar een rustig leven te leiden. Daar schuilde ook echter het probleem, steeds als de makelaar kwam om hem weer een huis te laten zien was er wel iets wat niet naar zijn zin was. Hij had de hoop op het perfecte huis al bijna opgegeven toen z’n makelaar hem vanmorgen belde met de mededeling dat hij de perfecte plaats voor hem gevonden had. Harry was een beetje sceptisch, hij had het immers al vaker gehoord en keer op keer werd hij teleurgesteld. Het feit dat het dit keer niet om een echt huis ging maar om een penthouse maakte dat Harry nu al bijna zeker wist dat het niets zou worden. Bijna. Iets in de manier waarop de makelaar met hem sprak zorgde ervoor dat hij besloot om toch te gaan kijken.
 
En hij was niet teleurgesteld. Het penthouse had werkelijk een prachtig uitzicht. Een ruime woonkamer met een strak interieur. Een mooie leren bank en de nieuwste soort televisie stonden in de kamer. Een stijlvolle glazen tafel maakte het geheel af. Hoewel Harry niet echt veel verstand had van mode en merken kon hij toch zien dat de vorige bewoner dat duidelijk wel had. De keuken zag er gloednieuw uit en leek wel nooit gebruikt. De grote slaapkamer met aangrenzende badkamer waren in hetzelfde strakke design als de woonkamer. Het was echter het prachtige uitzicht wat ervoor zorgde dat Harry het zeker wist.
 
Hij opende de balkondeuren en snoof de buitenlucht in terwijl hij naar de rand van het balkon liep. Onder hem zag hij het kleine stadje en de mensen die ongetwijfeld onderweg waren naar hun werk.
“Ik neem het”, zei Harry terwijl hij zicht met een grote glimlach omdraaide naar de makelaar. De makelaar leek opgelucht en haalde wat papieren uit z’n koffer.
“De familie wil het penthouse alleen per maand verhuren.”
De man haalde en pen tevoorschijn en keek naar Harry die nu toch een beetje was gaan twijfelen.
“Waarom is dat?”
“De familie wilde er niet veel over kwijt, maar ik heb er alle vertrouwen in dat het contract uiteindelijk zal worden omgezet in een permanenter iets.”
 
Harry zuchtte en keek weer uit over het stadje. Het uitzicht was echt geweldig. Bovendien werd het onderhand echt tijd dat hij een eigen ‘huisje’ kreeg. Plus het was al ingericht, wat betekende dat hij niet voor meubels hoeft te gaan shoppen, iets waar hij erg tegenop had gezien.
“Meneer Evers?”, zei de makelaar voorzichtig. Hij was bang dat zijn klant zich nu weer zou bedenken en hij z’n zoektocht weer verder kon gaan. Harry draaide zicht weer om met opnieuw een kleine glimlach.
“Wat de reden voor het maandcontract ook mag zijn, ik zou wel gek zijn om dit penthouse te laten gaan.”
 
De makelaar glimlachte opgelucht en gaf zijn pen aan Harry. Harry keek even kort naar het contract voor hij in sierlijke letters zijn handtekening eronder zette.
“Gefeliciteerd met uw penthouse meneer Evers”, zei de makelaar. Harry schudde de uitgestoken hand van de man en glimlachte. Hier kon hij zich inderdaad wel thuis gaan voelen.
 
**
 
Na wat kleding en andere persoonlijke bezittingen naar z’n nieuwe woning te hebben gebracht ging hij boodschappen doen. De kasten in de keuken waren leeg dus er moest nodig wat voedsel ingeslagen worden. Hij kwam weer terug in zijn huis met drie volle boodschappentassen. Hij wist zeker dat hij veel te veel had gekocht, maar kon zich toen hij in de winkel was niet inhouden. Hij stopte eerst netjes alle boodschappen weg voor hij met een flesje bier op de bank plofte. Eindelijk had hij rust aan z’n hoofd.
 
Ow, hij hield echt van Ron en Hermelien en hun kinderen, maar hij had nooit de kans om even ergens alleen te zijn. Soms had hij het gevoel alsof hij weer terug was op Het Nest. Vooral hun tweeling leken nog grotere druktemakers dan Fred en George.
 
Hij glimlachte als hij weer terugdacht aan de geschrokken gezichten van de Wemels toen hij hen deze morgen vertelde dat hij eindelijk de perfecte woning had gevonden. Ze hadden hem eerst geprobeerd om tegen te houden toen hij hen vertelde dat hij in de dreuzelwereld wilde gaan wonnen. Hij werd het zat om overal maar herkend te worden en door iedereen aangesproken te worden terwijl hij hen zelf niet kon. Hij wilde een nieuw leven beginnen zonder steeds als held te worden gezien. Dat kon dus alleen als hij in de dreuzelwereld zou gaan leven.
Harry zuchtte toen hij terugdacht hoe vooral Ron niet begreep hoe Harry ‘in een huis met allemaal van die enge en vreemde apparaten’ wilde wonen als hij ook gewoon daar kon blijven. Arthur Wemel daarentegen leek bijna wel niet te kunnen wachten om te kijken wat voor fascinerende dingen de dreuzels nu weer gemaakt hadden.
 
Hij dronk de rest van zijn biertje op en besloot gebruik te maken van het grote ligbad dat hij in de badkamer had zien staan. Het verhuizen en boodschappen doen waren toch wel vermoeiend geweest en een ontspannend bad was precies wat hij nodig had. Hij stelde de kraan van het bad in op een aangename temperatuur en gooide er wat badschuim in. Hij begon in zichzelf te neuriën terwijl hij zich uitkleedde en in het inmiddels volgelopen bad stapte. Hij zette de kraan uit en zuchtte tevreden terwijl hij languit in bad ging liggen. Hij sloot z’n ogen en voelde hoe het warme water zijn spieren liet relaxen.
 
“Wat doe jij hier! Maak dat je wegkomt uit mijn badkamer!”
Geschrokken opende Harry z’n ogen, blij voor de spreuk die Hermelien hem had geleerd zodat hij z’n bril niet langer nodig had. Nu was hij tenminste in staat om te zien wat er gebeurde.
“Malfidus?”, zei Harry geschrokken en verbaasd. Hij wist zeker dat z’n ogen hem voor de gek hielden. Tijdens de oorlog was Draco plotseling verdwenen en niemand wist wat er met hem was gebeurt. Harry knipperde met z’n ogen maar het beeld veranderde niet. Voor hem stond een iets ouder geworden Draco Malfidus met een mooi grijs dreuzelpak aan.
“Potter wat doe jij hier in mijn huis in mijn bad!”, zei Draco terwijl hij steeds harder begon te praten en naar Harry wees.
Harry was blij voor het schuim in het water en zorgde ervoor dat z’n lichaam goed bedekt was.
“Het is Evers”, zei Harry zonder Draco aan te kijken.
“Huh?”
“Ik zei het is Evers, niet Potter”, zei Harry terwijl hij Draco weer aankeek.
“Wat kan mij jouw identiteitscrisis schelen! Ik wil weten wat je in mijn huis doet.”
“Jouw huis?”, zei Harry terwijl hij Draco zowel boos als verbaasd aankeek.
“Mijn huis ja Potter”, zei Draco ongeduldig.
“Oké, er is duidelijk ergens een fout gemaakt of dit is een hele slechte grap.”
 
Harry wilde opstaan om uit bad te gaan maar bedacht zich nog net op tijd dat Draco bij hem stond.
“Zou je misschien even hiernaast kunnen wachten zodat ik uit bad kan gaan.”
De blik van verontwaardiging was duidelijk zichtbaar op Draco’s gezicht.
“Wat geeft jou het recht om mij te gaan rond commanderen in mijn eigen huis.”
“Mijn huis bedoel je”, zei Harry die zich wat ongemakkelijker begon te voelen nu het schuim langzaamaan verdween.
“Ik weet niet waar je het over hebt Potter, maar ik woon hier al drie jaar.”
“Het is Evers”, zuchtte Harry terwijl hij naar het badwater keek. “En geloof me, als ik wist dat dit jouw huis was had ik hier nu niet geweest.”
 
Hij keek weer op naar waar hij Draco zojuist had zien staan maar zag niemand. De badkamer was leeg op hem na. Harry was blij dat Draco hem even met rust liet en klom uit bad terwijl hij zich snel begon af te drogen. Hij mopperde op de stomme makelaar die voor hem dit penthouse geregeld had. Hij had zodra hij dit penthouse zag moeten weten dat dit te mooi was om waar te zijn. Een penthouse gevuld met meubels en alle spullen die een mens nodig had om te leven, natuurlijk was zoiets al lang verhuurd. En dan nog wel aan Malfidus. Harry grimaste. Hij mocht nog blij zijn dat hij niet gelijk werd aangevallen.
 
Vlug kleedde hij zich aan en liep de badkamer uit.
“Malfidus?”, zei Harry terwijl hij door de slaapkamer richting de woonkamer liep. Hij zag Draco echter nergens en liep verder.
“Malfidus waar ben je!”
Harry hoorde niets en zag de eveneens lege keuken en balkon. Dit was vreemd. Hij wist toch zeker dat hij Malfidus net had gezien. Hij controleerde het slot van de deur en zag dat dit nog steeds op het nachtslot zat waar hij het had opgedaan toen hij thuis kwam. De verschillende bezweringen die Harry over het penthouse had uitgesproken zorgde ervoor dat er niemand in kon verschijnselen. Maar dan betekende dit dat Malfidus helemaal niet in dit huis was geweest….


Current Mood: bouncybouncy
Current Music: Get Loose - The Salads

Comments

From:(Anonymous)
Date:April 17th, 2006 05:55 pm (UTC)

Zoals altijd super!

(Link)
Heej!

Zoals ik van je gewend ben is het weer een super verhaal.
Ik ben inmiddels helemaal gek van Draco/Harry verhalen, dusse, ga zo door!

Groetjes Ilse.(HPF)
[User Picture]
From:draco_girly
Date:April 22nd, 2006 04:38 pm (UTC)

Re: Zoals altijd super!

(Link)
Thanx, ik hoop dat je de rest ook leuk zult vinden :)
Powered by LiveJournal.com